یکی از عملکردهای مهم اکسس پوینت (AP) رله کردن است. رله سیگنال بی سیم را بین دو نقطه تقویت می کند و به مشتری امکان می دهد سیگنال قوی تری در مکان دور دریافت کند. به عنوان مثال، اگر یک AP در نقطه A قرار گیرد و یک مشتری در نقطه C، فاصله 120 متری، سیگنال به طور قابل توجهی از A تا C ضعیف می شود. قرار دادن یک AP در نقطه B، 60 متری در طول مسیر، به عنوان یک رله به طور موثر سیگنال را برای مشتری در نقطه C تقویت می کند و سرعت انتقال و پایداری را تضمین می کند.
یکی دیگر از وظایف مهم یک AP پل زدن است. بریجینگ دو نقطه پایانی را به هم متصل می کند و امکان انتقال داده بین دو AP بی سیم را فراهم می کند. برای اتصال دو LAN سیمی، پل زدن معمولا با استفاده از AP انجام می شود. به عنوان مثال، اگر یک LAN سیمی با 15 کامپیوتر در نقطه A و یک شبکه LAN سیمی با 25 کامپیوتر در نقطه B وجود داشته باشد، اما فاصله بین A و B بیش از 100 متر باشد، اتصال سیمی غیرعملی است. چگونه می توان این دو LAN را به هم متصل کرد؟ این امر مستلزم راه اندازی یک AP در هر نقطه A و B و فعال کردن پل AP است. این به شبکه های محلی در نقاط A و B اجازه می دهد تا داده ها را بین یکدیگر انتقال دهند. توجه به این نکته مهم است که APهای بدون عملکرد WDS در هیچ یک از دو نقطه پل، پوشش سیگنال بی سیم را نخواهند داشت.
آخرین ویژگی "Master-Slave Mode" است. در این حالت، AP توسط AP اصلی یا روتر بیسیم، مانند کارت شبکه بیسیم یا ماژول بیسیم، به عنوان یک کلاینت بیسیم در نظر گرفته میشود. این به مدیران شبکه اجازه میدهد تا زیرشبکهها را به صورت مرکزی مدیریت کنند و اتصالات یک به-بسیاری را فعال کنند. مشتریان AP نقاط بسیاری هستند و روتر بی سیم یا AP اصلی یک نقطه است. این ویژگی اغلب در اتصال شبکه های محلی بی سیم و شبکه های محلی سیمی استفاده می شود. به عنوان مثال، نقطه A یک LAN سیمی با 20 کامپیوتر است و نقطه B یک شبکه محلی بی سیم با 15 کامپیوتر است. نقطه B در حال حاضر یک روتر بی سیم دارد. اگر نقطه A بخواهد به نقطه B متصل شود، یک AP به نقطه A اضافه میشود، حالت اصلی{12}}فعال میشود، و AP به سوئیچ نقطه A متصل میشود. سپس، تمام رایانه های موجود در نقطه A می توانند به نقطه B متصل شوند.
